Korso - Tygodnik Regionalny | Mielec

Już od 34 lat na przełomie grudnia i stycznia odbywają się Europejskie Spotkanie Młodych. Tegoroczne odbyło się w Berlinie na zaproszenie Kościoła katolickiego i Kościoła protestanckiego.

Zgromadziło około 30 tys. młodych ludzi z Europy, a także przedstawicieli innych kontynentów. To czas wspólnej modlitwy z wyznawcami religii chrześcijańskich, poznawanie kultur, tradycji, otwieranie się na inne narody, a także czas przyjaźni, a przede wszystkim wzajemnego zaufania.

Inicjatywa rata Rogera
Brat Roger, założyciel Wspólnoty z Taizé zainicjował „Pielgrzymkę zaufania przez ziemię”, by zachęcić ludzi młodych do niesienia pokoju, zaufania i pojednania w swoich środowiskach. W 1986 roku, na trzy lata przed upadkiem muru berlińskiego, udało mu się odwiedzić Berlin Wschodni i wziąć udział w spotkaniu, które zgromadziło sześć tysięcy młodych z NRD. Aby mogło się odbyć jednoczesne nabożeństwo modlitewne w katolickiej katedrze i dużym kościele protestanckim, niezbędne było uzyskanie zezwolenia ze strony komunistycznej władzy. Zezwolenia udzielono pod warunkiem, że na spotkaniu nie pojawią się uczestnicy z Zachodu. Ta epoka już się skończyła, a dzisiejszy Berlin jest symbolem procesu zjednoczenia Niemiec i Europy.

Chwila zadumy
Gdyby byli na spotkaniu w Berlinie, chcieliśmy zobaczyć resztki muru berlińskiego, który rozciągał się na długości 155 kilometrów i podzielił miasto na dwie części. Spacerując po Berlinie, dotarliśmy na Potsdamer Platz, skąd przeszliśmy do Muzeum Topografii Terroru. To tam znajduje się jeden z większych fragmentów muru berlińskiego, a obok odkopane podziemia budynku gestapo i muzeum, w którym zgromadzono zdjęcia i materiały filmowe, dotyczące struktury hitlerowskiego aparatu represji, ludzi, którzy nim kierowali. Przedstawiono życie innych narodów, w tym Polaków, pod okupacją oraz ściganie zbrodniarzy hitlerowskich i proces rozliczenia nazistowskiej przeszłości w Niemczech. Przechodząc wzdłuż muru, zastanawialiśmy się, jak wówczas przebiegało życie, jak mogli czuć się ludzie, których nagle rozdzielono. Choć byli tak blisko, to jednak dzieliło ich wiele.

Zaufanie
- Przyjeżdżając na kolejne spotkania, jesteśmy przyjmowani najczęściej przez rodziny. Otwierają przed nami drzwi swoich domów. Nie znają nas, obdarzają nas zaufaniem, tak samo jak my ich. Nasza grupa mieszkała u rodzin katolickich i protestanckich. Wymienialiśmy się informacjami na temat przeżywania świąt Bożego Narodzenia. Za każdym razem trochę więcej dowiaduje się na temat innych wyznań. Bo tak naprawdę chyba niewiele o tych różnicach wiemy, a wszyscy jesteśmy chrześcijanami – mówi Piotr.
Protestanci swoje modlitwy kierują do Boga Ojca, Syna Bożego oraz do Ducha Świętego. Nie modlą się ani do Maryi, ani do świętych, jako że źródłem łask i wszelkich błogosławieństw jest Bóg, a nie człowiek. Przyjmują komunię pod dwiema postaciami: chleba i wina. Wierzą, że Jezus podczas komunii jest szczególnie obecny wśród swoich wiernych, jednakże chleb i wino nie zmieniają się w fizyczne ciało i krew Pańską. Jednak katolik, będący na mszy w kościele protestanckim, nie może przyjmować komunii.
Społecznością wiernych u protestantów zawiadują duchowni: prezbiterzy, zwani czasem pastorami lub starszymi, oraz ich pomocnicy, diakoni. Ani prezbiterzy, ani diakoni nie pośredniczą pomiędzy ludźmi a Bogiem, a jedynie zostali ustanowieni, aby głosić Ewangelię i pomagać ludziom zachować ich wiarę. Duchowni mogą mieć żony i dzieci.

Brat Alois o podziałach
Podczas wieczornych spotkań, które w halach gromadziły młodzież z rożnych krajów, przeor wspólnoty z Taizé, brat Alois, próbował podsumować cały dzień i nawiązywał do czasu kryzysu, a także możliwości wzmacniania zaufania i solidarności.
- Jak więc możemy nadal utrzymywać skandal podziałów między chrześcijanami? Doszliśmy już nawet do tego, że nie traktujemy tych podziałów jako skandalu! Zawsze powinna istnieć różnorodność odmiennych duchowości i tradycji. Nasza rezygnacja posunęła się już jednak tak daleko, że tę różnorodność uważamy za pretekst, który zwalnia nas z dążenia do widzialnej jedności. W drugiej połowie zeszłego wieku doszło do wielkiego postępu na drodze do pojednania chrześcijan. Nie chcemy dzisiaj zatrzymać się w miejscu i ulokować się na paralelnych drogach. Z determinacją chcemy zrobić wszystko, by dojść do widzialnej jedności między chrześcijanami – mówił brat Alois.

Tam wiele nie trzeba
Jak mówi Magda, ESM pokazują, jak niewiele człowiek potrzebuje, aby być szczęśliwym. - Podczas każdego z wyjazdów zastanawiamy się i doświadczamy tego, że tak naprawdę niewiele nam potrzeba. Posiłki jemy w wielkich halach, siedząc na posadzce. Uśmiech, jaki ma prawie każdy na twarzy, jest w pozytywnych tego słowa znaczeniu zaraźliwy. Nikt nikomu niczego nie zazdrości, w miarę możliwości pomagamy osobom, które pytają o drogę, choć to częściej my, przyjeżdżając do danego kraju, o takie wskazówki prosimy – wspomina Magda. - W Sylwestra, po wspólnej modlitwie, zbieramy się wszyscy w parafii,  w dużej sali, w której jesteśmy przyjmowani i tam każda z narodowości przedstawia elementy nawiązujące do tradycji i kultury – dodaje Marta.
Spotkanie w Berlinie było też okazją wsparcia projektu pomocy humanitarnej dla Korei Północnej. Młodzi ludzie, którzy przyjechali do Berlina, przywozili ze sobą prosty sprzęt medyczny oraz leki, które później zostaną przesłane do szpitali i przychodni na terenach wiejskich tego kraju.    
Patrycja Augustyn