W czerwcu minęła 360 rocznica bitwy pod Beresteczkiem (1651 r.), jednej z największych nie tylko w dziejach Rzeczpospolitej, ale i w ówczesnej Europie. Był to świetny triumf polskiej sztuki wojennej łączącej tradycje Wschodu i Zachodu, ale także sukces dowodzącego całością wojsk króla Jana Kazimierza. Jest to także – niestety – kolejne zmarnowane zwycięstwo w dziejach polskiej polityki i to z konsekwencjami ciągnącymi się aż do dnia dzisiejszego. Okrągła rocznica stała się okazją do przejechania się kresowym szlakiem wojen polsko-kozackich, tak brzemiennych w skutki polityczne dla Rzeczpospolitej. Trasa wiodła przez: Sokal, Beresteczko, Wiśniowiec, Zbaraż, Zborów, Jezierną, Korsuń, Pilawce, Lwów i kilka innych, pomniejszych miejscowości. Była także okazją dla dr. Jerzego Skrzypczaka, dyrektora Muzeum Regionalnego w Mielcu do szukania „śladów mieleckich” związanych z tamtymi wydarzeniami.
Komentuj | Odsłon: 894
Publicystyka 
„Kiedy dzwony kościoła w Montresor zaczynają bić, mamy wrażenie, iż czas stanął w miejscu. Montresor - klejnot jak szlachetny, drogi kamień położony pomiędzy wspaniałym zamkiem a zacienionymi brzegami rzeki Indris odkrywa przed tymi, którzy zadają sobie trud, kilka ze swoich sekretów.”
Warszawiacy, w liczbie kilkudziesięciu tysięcy, którzy 1 sierpnia 1944 roku jawnie, z biało-czerwonymi opaskami na ramionach ruszyli do walki, byli pewni, że właśnie zaczynające się powstanie w historii będzie się nazywało „sierpniowe”, będzie zwycięskie i przyniesie wolność Polsce. Stało za nimi dobrze zorganizowane państwo podziemne, stały tysiące ludzi wyszkolonych, zakonspirowanych w całej Polsce, którzy pośpieszą na dany sygnał do stolicy. 
